صورة وطنٍ (Wêneyek Welatî)

صورة وطنٍ

بيديها المخبأتين خلف ظهرها, أتتْ

بتردد أتتْ,

فصادفتني

لم يكُ الحنين قد شدها إليّ

لكن لتتكئ عليّ,

خطوتُ نحوها..

حملقتُ في فضاء عينيها مليّاً,

فاقتربتْ إلى حد التوحّد..

و سقطتْ,

فالتقتطها..

نظرتُ خلف ظهرها..

فكانت مُلمْلةُ اشتات ابنٍ وابنه

و يداها كانتا ملطختان بدم طفليها

لـ :محمود قادر

Dest veşartî di paşilê de hat

Bi dudiliya gavan dihat

Ne bêriya min kiribû

Li pêrgî min rast hat;

Lê ku pala xwe bide min

Bi kûraniya reşikê çavê wê de qîq bûm

Ber bê gav kir, min

Nêziktir hat da yekbûnê bi min re

Ket,

Perçe-laşên keç û lawê xwe top kiribû

Girt min, ew

Paşila wê nihêrî

Û dest siwaxkirîbû bi xwîna wan.

Mehmûd QADIR